17 ژوئیه 2023 – مطالعه ی اخیراً منتشر شده در BMC Endocrine Disorders ارتباط بین نسبتTG/HDL-C (تری گلیسرید/لیپوپروتئین با چگالی بالا) و توده عضلانی در بیماران دیابت نوع 2(T2DM)  را نشان داده است.

محققان گفتند: نمره ی شاخص عضله اسکلتی با نسبتTG/HDL ارتباط دارد و نسبتTG/HDL بالاتر با توده عضلانی اسکلتی کمتر در بیماران دیابت نوع 2 مرتبط است.

سارکوپنی، نوعی بیماری است که با کاهش تدریجی توده عضلانی اسکلتی و کاهش قدرت مشخص می شود. سارکوپنی خطر مرگ و میر، افتادن و شکستگی، اختلالات متابولیک، عفونت و خطر ناتوانی را افزایش می دهد. عوامل سنتی مانند سوءتغذیه، عدم تحرک بدنی و افزایش سن با ایجاد سارکوپنی مرتبط هستند. گزارش شده است که دیابت نوع 2 به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سارکوپنی را در مقایسه با افراد بدون دیابت افزایش می دهد. نشان داده شده است که شیوع سارکوپنی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 نسبت به افراد غیر دیابتی بیشتر است.

دیس لیپیدمی، که با افزایشLDL-C خون (کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم)، کاهش HDL و سطوح TGبالا نشان داده می شود، یک نشانگر شناخته شده برای سندرم متابولیک، بیماری قلبی عروقی و دیابت نوع 2 است. نسبتTG/HDL به عنوان یک شاخص پیش بینی کننده ی خوب برای دیابت، مقاومت به انسولین و بیماری های قلبی عروقی(CVDs) ظاهر شده است.

با توجه به پیشینه فوق، دکتر Qingsong Fu، و همکارانش از دانشگاه شاندونگ، در چینگدائوی چین، به ارزیابی ارتباط نسبت TG/HDL-C با توده عضلانی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، پرداختند.

این مطالعه شامل 1048 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 بود که از بخش غدد درون ریز انتخاب شده بودند. شاخص عضلات اسکلتی (SMI) با استفاده از روش جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه اندازه گیری شد. SMI کمتر از 7.0 کیلوگرم بر متر مربع (در افراد مرد) یا 5.4 کیلوگرم بر متر مربع (در افراد زن) به عنوان توده عضلانی کم، تعریف شد.

یافته های این مطالعه به شرح زیر است:

· شیوع توده عضلانی کم در گروه زنان و مردان به ترتیب 14.5 درصد و 20.9 درصد بود.

· شاخص عضلات اسکلتی با نسبت TG/HDL پس از تعدیل برای سن، مدت دیابت، فشار خون دیاستولیک (DBP) و HbA1c در زیرگروه مردان، مرتبط بود.

· در زیر گروه زنان، شاخص عضله اسکلتی با نسبت TG/HDL پس از تنظیم برای سن و DBP مرتبط بود.

محققان نوشتند: یافته های ما نشان داد که لیپوپروتئین با چگالی بالا در گروهی از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با توده عضلانی کم به طور قابل توجهی بالاتر از گروه دارای توده عضلانی طبیعی بود. HDL با شاخص عضله اسکلتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، ارتباط منفی داشت.

این یافته ها حاکی از آن است که نسبتTG/HDL-C ممکن است یک نشانگر زیستی برای تشخیص یا پیش بینی توده عضلانی کم در بیماران دیابت نوع 2 باشد.

محدودیت های این مطالعه شامل حجم نمونه نسبتاً کوچک و طرح مقطعی است که نتیجه گیری های علّی و معلولی را محدود می کند. محققان گفتند: نیاز به ارزیابی علیت در تحقیقات طولی بیشتر، وجود دارد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/higher-tghdl-c-ratio-linked-with-lower-skeletal-muscle-mass-in-type-2-diabetes-patients-114130